Allerliefste Alex,
Nog steeds weet ik niet hoe ik ik mijn authenticiteit al-dan-niet kan veinzen. Karakertistiek woordgebruik? Taaleigen/idioom? Telkens terugkerende spelfauten? Wie zal’t zeggen…
Op mijn trieste brief aan jou kreeg ik geldige respons middels een pagina waarvan de redactie -zo je kan spreken vàn redactie- in een ander gebouw zit dan de jouwe. Eén keer kan toeval zijn, twee keer ook nog, maar vijftien jaar lang niet meer.
Eertijds ook met Wandaad besproken, maar geen uitsluitsel gekregen. Journalistieke vaardigheden zijn enkel te leren uit menig boek. De informatie die ik tot nog toe vergaarde is van weinig relevantie; weten van de hoed en de steel is significant anders dan weten van de rand en de vork!
Geheel buiten jouw invloedszweer vond ik “basisboek journalistiek” door Kussendrager en Van der Lugt bij het oud papier. Respechtloos, dunkt me, maar heb dat tot op heden nog niet open geslagen. Wat ik eertijds tegen haar -Wandaad- zei over ongeschoolde journalistiek doet nog steeds opgeld.
Naar mijn idee heb ik weinig toe te voegen aan het geschreven journalistieke landschap.
Wellicht heb ik me laten beïnvloeden door het plaatje wat ik zag van BamBam ergens op aan-jullie-gerelateerde bladzijden (Teletekst roels).
Je weet niet ½ hoe vriendelijk ik ben als ik onderteken met groetsels en wat dies meer zij!