Het is altijd jammer als een ondernemer ermee moet stoppen dit deed mij om persoonlijke redenen wat meer.

15 jaar geleden mocht ik mijn stages namelijk bij Goris electronica lopen en het was een fijn bedrijf om bij te werken. Ik had er ook een fijne stage.

Ik ben zo vrij om onderstaande informatie van hun website af te halen

Na 30 jaar moeten wij helaas afscheid van u nemen

Helaas, na 30 jaar trouwe dienst moeten ook wij de handdoek in de ring gooien. Woensdag 27 mei 2009 sluiten wij onze deuren. Om deze reden zijn wij helaas niet meer in staat om nieuwe, samengestelde computersystemen uit te leveren.

Wij hebben t/m zaterdag 30 mei totale leegverkoop met een korting van 25% op alle artikelen. Reserveren en online bestellen is helaas niet meer mogelijk.

Goris

Ik hoop dat alle mensen snel weer een nieuwe baan kunnen vinden.

Er worden duidelijk spelletjes gespeeld, de consument betaalt 1,30 euro voor een liter bij de pomp. Een paar maanden geleden was dit nog 1,70 per liter. Moraal van dit verhaal.

Wil je veel geld verdienen, huur dan een paar journalisten in met doemverhalen en je kan de prijs van ieder essentieel product tot ongekende hoogte opschroeven.

Ik hoef deze maand nog net niet bij te betalen maar de omzet is zo verschrikkelijk slecht dat het stoppen met het bedrijf weer aan de orde is.

De banken die gouden bergen beloofde op uw spaarcentjes als je ze overbracht naar de zogenaamde low risk aandelenfondsen… daar gaat je zuur verdiende geld. Dit is bijna een nog grotere misser voor de mensen dan de invoering van de euro.

Ik vraag me af hoeveel miljard euro de Europesche landen al kwijt zijn door de handel op Wallstreet.

In deze wereld is het duidelijk, jat beter geen reep chocolade want je moet een paar weken zitten. Steel beter een paar miljard en noem jezelf bankier, dan kom je er met een gouden handdruk vanaf.

Heel erg interessant om te zien dat de marketing van stoer en snel in een paar jaar is omgeslagen in zuinig en milieuvriendelijk.

Door het ingrijpen van de Amerikaanse overheid wil men nog grotere economische schade voorkomen.

Als ‘onze’ Joop op de televisie was, dan werd er met vertrouwen naar ‘onze’ Joop geluisterd.
Het nest waar ik uit kom, was zeer duidelijk rood getint en ik denk dat een heel erg groot deel van Rotterdam rood getint was. De havenarbeiders waren nagenoeg allemaal rood.

De eerste VVD stemmer die ik in mijn leven leerde kennen, dat was een werkeloze man die een enorme studie achter de rug had voor advocaat maar nooit verder is gekomen dan taxichauffeur.

Niet dat er iets mis is met het beroep van taxichauffeur maar wel triest voor de beste man dat hij nooit zijn kwaliteiten heeft kunnen gebruiken. Gelukkig is het tegenwoordig anders, als je niet gestudeerd hebt, kun je tegenwoordig direct beginnen als account manager want de banen zijn voor het opscheppen.

Waarschijnlijk dat daarom veel minder mensen rood stemmen, mensen stemmen alleen rood als ze echt ontevreden met hun inkomen zijn. Als het wel redelijk tot goed gaat, dan klagen ze niet en zijn ze het overal wel mee eens.

Dit zelfde fenomeen zie ik heel veel op vergelijkingssites, mensen die iets gekocht hebben die willen helemaal geen verhaal neerschrijven over hun nieuwe apparaat, alleen de mensen die zichzelf ontevreden behandeld voelen die nemen de moeite om een heel verhaal te vertellen over hoe slecht ze zich behandeld voelen door de leverancier.

Ik heb jarenlang met klanten gewerkt op een service centrum en mensen die ontevreden zijn, die leggen op iedere slak zout. Jammer eigenlijk dat ontevreden mensen zo weinig productief denken.

Ach waar ging het ook al weer over, ik mijmer te ver weg in mijn gedachten en waarom is het eigenlijk nodig. Ik heb een beetje slaap nodig. Laat ik daar maar eens mee beginnen.

Weltruste Nederland, laten we er morgen weer een mooie dag van maken!

Ik vind het wel treurig voor de mensen die hun inkomsten kapot zien gaan door het rookverbod. Misschien is het een beter idee om speciale rokers en niet rokers cafe’s te starten. Een cafe is voor veel mensen toch een soort van woonkamer.

Zo staat me nog een verhaal bij van een man die een cafe had en vertelde over een stamgast, zijn stamgast was overleden op zijn stamkruk. En de cafeuitbater zei “hij wilde zo sterven, hij stierf hier bij ons thuis”